Opnieuw heeft het schrijversduo Marianne en Theo Hoogstraaten een spannende young adult thriller geschreven, genaamd (ff) Out!. Het boek is al eerder dit jaar verschenen, maar daarom zeker niet minder interessant en absoluut een leuk cadeau om te geven met Kerst. Het verhaal speelt zich af in Purmerend en omgeving, en dan met name in het uitgaanscircuit. Roxanne, Lianne, Joel, Frank en Brice gaan samen stappen. De wat ongebruikelijk samengestelde groep, verplaatst zich vanaf het schoolfeest naar de lokale disco, waar een en ander al vrij snel uit de hand loopt.

Ook in deze thriller houdt het duo de spanning er goed in, onder andere door het gebruik van meerdere personages, die over het algemeen zeer geloofwaardig zijn. Verder zit Theo Hoogstraaten dit jaar 25 jaar in het schrijversvak en is (ff) Out! zijn 25ste boek.

Tijd om de populaire jeugdschrijvers Theo en Marianne Hoogstraaten weer eens wat vragen te stellen.

“Het leuke aan zo’n lange schrijvers-carrière is dat je auteurs ziet komen en gaan”

(ff) Out! is jullie nieuwste young adult thriller. Wat waren de uitdagingen bij dit specifieke boek?

Een boek schrijven dat jongeren aanspreekt, met personages die herkenbaar zijn en de mogelijkheid tot identificatie bieden. Het moest ook een verhaal zijn dat spannend is, dat tot nadenken stemt en stof biedt tot napraten. Kortom: een boek dat jongeren niet snel uit hun gedachten krijgen.

Is het moeilijk om je in de belevingswereld van jongeren te begeven en daar dan over te schrijven?

We praten veel met jongeren tijdens onze bezoeken aan middelbare scholen, waar we regelmatig lezingen over onze jeugdboeken geven. Meestal lukt het ons het ijs snel te breken en voor we het weten hebben we stof voor een nieuw boek. Het verhaal van (ff) Out! is, zoals veel van onze boeken voor jongeren, deels gebaseerd op wat jongeren ons hebben verteld.

In hoeverre verschilt het schrijven voor jongeren van dat van schrijven voor volwassenen?

Bij boeken voor jongeren ben je beperkter in je taalgebruik en in je onderwerpkeuze. De plot moet draaien om iets uit de belevingswereld van jongeren. Wil je voorkomen dat jongeren het boek al na een paar bladzijden weg leggen, dan moeten ze al op de eerste bladzijden in het verhaal getrokken worden en moet je vooral niet beginnen met een langzame opbouw van de spanningsboog en ingewikkelde taalconstructies.

Is er bij het schrijven voor jongeren een andere werkverhouding tussen jullie dan bij het schrijven voor volwassenen?

Nee, deze is eigenlijk hetzelfde. Net als bij het schrijven voor volwassenen hangt de verdeling af van het onderwerp en de mogelijkheid zich in personages en situaties in te leven. Marianne schrijft wel makkelijker vanuit een vrouwelijk perspectief dan Theo, wat overigens niet wil zeggen dat de verdeling daardoor volledig wordt bepaald. Dit is bij elk verhaal weer anders.

Hoe hebben jongeren op (ff) Out! gereageerd?

Bijzonder positief. Wanneer wij tijdens een lezing op een middelbare school wat over de achtergronden hebben verteld, is het boek daarna in de bibliotheek niet meer aan te slepen. Dat wordt ons dan achteraf door een mediathecaris verteld. Jongeren vertellen ons zelf dat ze het boek spannend vinden en dat ze de tieners en wat die doen herkennen, maar dat het verhaal hen ook emotioneel raakt, omdat er jongeren in doodgaan, jongeren die zomaar tot hun vriendenkring hadden kunnen behoren.

Is het voor jullie als schrijvers lastig om je te identificeren met zulke jonge personages en hun hedendaagse problemen?

Nee, totaal niet, omdat we tot de “4ever-young” generatie horen misschien. Overigens verbaast het ons zelf ook wel eens hoe makkelijk we met die jongeren omgaan. Het hangt er maar net vanaf hoe jong je jezelf blijft voelen en of je serieus belangstelling hebt voor wat er in de leeftijdsgroep waar je over schrijft speelt. Voordeel is dat wij allebei in het onderwijs hebben gewerkt.

Waren jullie het over alles eens? Denk aan verhaallijnen, personages, handelingen, plot.

We hebben altijd wel wat afwijkende ideeën, maar in grote lijnen zijn we het meestal met elkaar eens. Net als we dat soms doen met een redacteur of redactrice moet je niet altijd op je strepen gaan staan. Als we continu vechtend over elkaar heen zouden buitelen, zou er geen boek meer uit onze handen komen.

(ff) Out! is uitgekomen bij uitgeverij Holland. Een nieuwe uitgeverij. Kunnen jullie dit toelichten en hoe bevalt het bij deze uitgeverij?

Onze vorige jeugdboekenuitgever, Sjaloom Wildeboer, heeft aangekondigd er mee te stoppen en de uitgeverij binnen een paar jaar af te bouwen. Dan is het niet zinvol meer om daar een nieuwe titel te laten verschijnen. In eerste instantie was het even schrikken, want we moesten op zoek naar een nieuwe uitgever, net toen (ff) Out! af was. Achteraf was die schrik onnodig, want na het manuscript te hebben rondgestuurd konden we kiezen uit drie uitgevers. Binnen een maand waren we weer onder dak. We hebben voor Uitgeverij Holland gekozen, een gerenommeerde uitgever met een uitstekende naam die geen deel uitmaakt van een groter concern. Die onafhankelijkheid sprak ons aan. Uiteindelijk is het geworden zoals we al dachten: een prima keus. Contacten, samenwerking en begeleiding zijn bijzonder prettig.

Hoe komen jullie aan jullie inspiratie en meer specifiek, wat heeft jullie geïnspireerd om dit verhaal te schrijven?

De aanleiding was het verhaal dat een dertienjarige brugklasser van een school in Amstelveen ons vertelde. Ze kwam net van de basisschool en zou naar haar eerste schoolfeest gaan. Tot haar verbazing waarschuwde haar mentor er in een les voor om tijdens het feest nooit je glas uit het oog te verliezen en ook als het naast je stond je hand erop te houden zodat niemand stiekem er iets in kon doen. De verbazing van het arme kind sloeg om in verbijstering toen ze, voor ze naar binnen kon, door “net zo’n apparaat als bij de veiligheidscontrole op Schiphol” moest. Daar stonden ook nog eens uitsmijters naast in bedrijfsuniform. Soms werden er jongens tegengehouden die in een pijpje moesten blazen. Voor een meisje dat drie maanden daarvoor nog op de basisschool zat, was het een ware cultuurshock.

Jullie hebben veel verschillende karakters gecreëerd voor (ff) Out!, welke van deze karakters was het meest lastig om vorm te geven?

Alle karakters zijn herkenbaar maar hebben genoeg “eigenheid” om niet clichématig te worden. Daarom zijn ze voor een auteur goed inleefbaar en geen van allen echt lastig om vorm te geven.

Theo, jij zit inmiddels vijfentwintig jaar in het schrijversvak en dit is je vijfentwintigste boek. Is het voor jou nog wel mogelijk om een uitdaging te vinden in het schrijven van thrillers?

Het leuke aan zo’n lange schrijverscarrière is dat je auteurs ziet komen en gaan. De eerste keer dat een boek van mij, Het Nerthusmysterie, genomineerd werd voor de prijs van de Kinderjury 13+ (nu Jonge Jury) waren de andere genomineerden o.a. Theo Beckman en Evert Hartman. Heel apart om met die mensen aan tafel te hebben gezeten. Jaren later was ik opnieuw genomineerd met Blind date, nu samen met (toen) nieuwkomers als Simone van der Vlugt en Carry Slee. En twee jaar geleden stonden Marianne en ik met Webcamgirls opnieuw bij de voorkeuzetitels van De Jonge Jury en werden we geïnterviewd voor een afgeladen zaal van het Circustheater in Scheveningen. Dat geeft een kick. Met schrijvers uit de aangestormde generatie jeugdboekenauteurs, zoals Maren Stoffels, die we regelmatig tijdens lezingendagen tegenkomen, gaan we weer als vanouds vriendschappelijk om. Er ook nu weer helemaal bijhoren, dat geeft voldoening en het is een geweldige uitdaging om dat zo te houden.

Marianne, Theo heeft ook boeken alleen geschreven, heb jij geen aandrang om ooit iets alleen te schrijven? En zo, ja, wat zou je dan willen schrijven?

Nee, die aandrang heb ik niet. Ook ontbreekt mij de tijd om dat naast het gezamenlijke schrijven en de vele lezingen te doen. Bovendien zou bij het alleen schrijven, het plezier dat we beleven aan het samen schrijven, dan ontbreken.

Op het omslag van jullie boeken voor volwassenen staan jullie als Marianne en Theo Hoogstraaten, bij jullie jeugdboeken is dit precies omgekeerd. Is hier een speciale reden voor?

Ja, die is er. Bij vermeldingen en recensies wordt naast de titel soms alleen de eerstgenoemde auteur genoemd. Theo is, omdat hij al zo lang jeugdromans schrijft, in jeugdboekenland veel bekender dan Marianne. Daarom staat op de jeugdboeken zijn naam als eerste. Voor de boeken voor volwassenen geldt dit niet omdat de eerste thriller meteen al onder twee namen verscheen, met die van Marianne als eerste. Voor Theo is dit ook een kwestie van hoffelijkheid.

Waaraan werken jullie momenteel?

Momenteel werken we aan onze zesde thriller voor volwassenen. Over de inhoud willen we nog even niets kwijt. Met de uitgever is afgesproken dat we het manuscript in februari inleveren. Dat gaan we gemakkelijk halen omdat we nu al met de slothoofdstukken bezig zijn.

Welk boek heeft jullie het meest aangesproken het afgelopen jaar?

Theo: Simon Montefiore – Sachenka.
Marianne: Jenna Blum – Het familieportret.

Wat verwachten jullie van 2012 en wat kunnen jullie lezers van jullie verwachten?

We hopen dat onze nieuwe thriller ergens in het najaar gepubliceerd kan worden en dat (ff)Out! weer bij de voorkeuze titels van de Jonge Jury komt te staan. Verder gaan we schrijven aan een nieuwe YA-thriller en weer op veel plaatsen in het land lezingen geven.

Foto: Gebruikt met toestemming
Met dank aan: Theo & Marianne Hoogstraaten

Eindredactie: Gerd Boeren

Naast spannende thrillers voor volwassenen, zoals Machteloos en Schijnwereld, hebben Marianne en Theo Hoogstraaten ook Young Adult thrillers geschreven. (ff) Out is de nieuwste YA thriller van hun hand. Op het laatste hoofdstuk na, beslaat (ff)Out een week, waarin het leven van zes jongeren voorgoed zal veranderen. De week begint op zaterdag, de belangrijkste dag in het leven van een tiener. De vriendinnen Lianne en Roxanne gaan shoppen om een geschikte, lees uitdagende, outfit te kopen voor het schoolfeest en de disco. Joël heeft van zijn zus een fles met, door haarzelf gemaakte, GHB gestolen. Hij vraagt zijn vrienden Frank en Brice of die mee willen doen met de verkoop ervan. Frank heeft al een tijdje verkering met Lianne, terwijl Brice zijn tijd zorgvuldig moet verdelen tussen twee vriendinnetjes. Sjalina ziet hij alleen doordeweeks en met Kimberley gaat hij uit in het weekend. Na enig aandringen hebben Lianne en Roxanne de ouders van Lianne zo ver gekregen dat ze hen niet ophalen na afloop van het schoolfeest op zaterdagavond. Ze beloven met de taxi terug te gaan, maar zijn dat helemaal niet van plan. Na het schoolfeest willen ze met Brice en zijn vrienden met de auto naar de disco. Iets wat hun ouders maar beter niet kunnen weten. Op het schoolfeest zijn Joël en Brice druk bezig met de verkoop van GHB. Joël doet stiekem wat in het glas van Roxanne, die hierop heftig reageert. De rest van de avond is zij compleet out, ze zwalkt en hangt vastgeplakt aan Joël als hij tenminste niet bezig is met zijn zaakjes. Met vervalste ID kaarten lukt het iedereen om de disco binnen te komen. Voor Kimberley is de avond een grote teleurstelling. Ze had zich verheugd op een avondje uit met Brice. In plaats daarvan is hij de hele avond geheimzinnig bezig met Joël, zitten Frank en Lianne aan elkaar vastgekleefd en kan Roxanne nauwelijks op haar benen staan of uit haar woorden komen Tot overmaat van ramp moeten ze half over kop de disco verlaten omdat Brice het met een paar jongens aan de stok heeft gekregen. Halverwege de wilde autorit komen ze erachter dat ze achtervolgd worden door dezelfde jongens. De auto vliegt uit de bocht. De politie komt voor een lastige vraag te staan: was het een ongeluk of een misdrijf? Die vraag wordt al snel beantwoord als blijkt dat een van de jongeren niet overleden is door het auto-ongeluk maar door kogels om het leven is gekomen. (ff)Out is zowel vanuit het perspectief van de jongeren als van een jonge politie-agente geschreven. Dat levert een spannender verhaal op en geeft het verhaal een extra thriller element. Het moderne taalgebruik doet realistisch aan, net als de houding van de jongeren tegenover hun ouders. Het zijn echte pubers die de strijd aangaan met hun ouders over alles en niets. Ze overzien de consequenties van hun gedrag niet en komen daarom terecht in probleemsituaties die sommigen van hen het leven zal kosten. In eerste instantie lijkt (ff)Out eerder een gewone YA roman over middelbare scholieren. Het boek verandert pas in een thriller na het auto-ongeluk als de politie op zoek gaat naar de schutter. Marianne en Theo Hoogstraaten hebben zich met succes verdiept in de beleveniswereld van jongeren. (ff)Out is een actueel boek waarin vele thema’s voorkomen die onder jongeren zullen leven: uitgaan, drugs, seks, aantrekken/afstoten, grenzen verkennen en afkomst. Ondanks dat (ff)Out primair geschreven is voor jongeren, is het voor volwassenen ook een aanrader om te lezen. Al was het maar om eens te lezen wat hedendaagse jongeren bezighoudt. Een minpuntje is de keuze van de namen. Namen zoals Joke, Kimberley en Frank lijken in een ander tijdperk (jaren ’70-’80-’90) thuis te horen. Met (ff)Out hebben Marianne en Theo Hoogstraaten laten zien dat ze niet alleen spannende volwassen thrillers kunnen schrijven maar ook onderhoudende YA thrillers die de doelgroep zeker zullen aanspreken.

Geschreven door Wim Krings op 7 november 2011

Het boek (ff) Out bestaat uit twee delen. In het eerste deel staat de aanloop tot een fatale gebeurtenis. Zes jongeren gaan naar een schoolfeest en daarna naar een discotheek. Ze zitten samen in een auto en dan krijgen ze een ongeluk. Domme pech of opzet? Het tweede gedeelte gaat over het politie-onderzoek naar de ware toedracht.

Na een aantal thrillers voor volwassenen begeven vader en dochter Hoogstraaten op het pad van een young-adult thriller. Geen gemakkelijk genre. Veel lezers van die groep houden veelal van chicklit vampierachtige of fantasy-boeken.

Ik vind het in ieder geval een geslaagd boek. In het eerste deel gaat het over keuzes die de jongeren maken en dat blijft niet zonder gevolgen. Joël probeert eerst met Frank een GHB-handeltje op te zetten op het schoolfeest en daarna in een discotheek. Frank wil echter niet en hij benaderd Brice. Die heeft er wel oren naar. Daarnaast spelen de twee vriendinnen Roxanne en Lianne een belangrijke rol. Als experiment nemen zij een beetje GHB met Frank. De zesde is Kimberley, de vriendin van Brice. Maar heeft Brice niet nog een vriendin en liegt hij niet een beetje veel over zijn leven? Die zes zitten in de auto als ze ‘s nachts naar een discotheek in Alkmaar gaan maar net voordat ze weggingen kreeg Brice ruzie. Dan komt het fatale ongeluk..

Het tweede deel gaat over het oplossen van het ongeluk dat misschien wel geen ongeluk was. Joke Frederiks, net begonnen bij de recherche en ook nog maar een beetje ouder als de jongeren, moet dit samen met haar compagnon Tom Speelman onderzoeken. Niet iedereen spreekt de hele waarheid merken ze al snel. Wat hebben ze te verbergen?

Een goede thriller: de spanning wordt goed opgebouwd en centraal staan foute beslissingen van in dit geval een aantal jongeren. Door een samenloop van omstandigheden fataal. Vaak is dat niet het geval maar nu wel! In het tweede deel zit het recherchewerk en dat zit ook goed in elkaar en daarnaast krijg je ook een goed inzicht in de jongeren.

Prima opgebouwd spannend verhaal en het zorgde ervoor dat ik het boek bleef lezen en niet wilde stoppen. Dus Young Adults ( maar ook ouderen zoals ik!): Lezen dit boek.

Kimberley, Roxanne, Lianne, Brice, Frank en Joël hebben elk hun eigen verhaal, dat om en om in korte hoofdstukken de loop van de dag en nacht beschrijft. Joël heeft een fles met de partydrug ghb van zijn zus gestolen, die hij met Brice besluit te verhandelen. Vriendinnen Roxanne en Lianne nemen er samen met Frank wat van. Uiteindelijk eindigen ze in Brice’ auto tegen de vangrail. Drie van hen sterven. Brice is door zijn hoofd geschoten. De jonge rechercheur Joke Frederiks zoekt de dagen erna naar de toedracht.

De auteurs schreven eerder gezamenlijk onder andere literaire thrillers ‘ Schijnwereld’ (2011) en ‘Machteloos’ (2010) en de jongerendetective ‘Webcam girls’ (2008). Ondanks de wat clichématige karakters en beschrijvingen zal deze herkenbare en spannende thriller een brede groep jongeren aanspreken. Vanaf ca. 15 jaar.

Martijn Nicolaas

Allereerst wordt op 31 mei in De Melkweg in Amsterdam het jubileumboek ter gelegenheid van bij 25 jaar  Genootschap Nederlandse Misdaadauteurs en 25 jaar Nederlands Forensisch Instituut gepresenteerd. Onze bijdrage daaraan is het verhaal: Met huid en haar.
In de eerste week van juni verschijnt Een middag aan zee als Libelle-boekazine. In Libelle nr. 23  staat een artikel daarover en over ons.
Naast andere lezingen een bijzondere in Almelo/Ootmarsum. Zie daarvoor de bijgevoegde flyer. Iedereen is welkom. Reserveren wel noodzakelijk!

Flyer culiteraire avond - klik voor een vergroting

Natasza Tardio | www.ezzulia.nl

Met hun nieuwste thriller Schijnwereld schreven Marianne en Theo Hoogstraaten inmiddels hun vijfde thriller. Het verhaal draait om de journaliste Francesca die, nadat ze ’s nachts na een trouwfeest terug naar huis rijdt, getuige is van een groep jongeren die ambulancepersoneel bedreigt. Francesca verschuilt zich in de bosjes en vindt in de modder een dvd’tje dat tussen de struiken is beland. Eenmaal thuis aangekomen bekijkt ze wat er op de dvd staat en ziet ze verschillende portretfoto’s van kinderen. Al snel ontvangt Francesca een dreigbrief, maar ondanks deze bedreiging kan ze de zaak niet loslaten en raakt ze betrokken in de onderwereld van onvrijwillige prostitutie en ontvoeringen. Haar journalistieke nieuwsgierigheid zorgt ervoor dat ze Brigitte, een van de slachtoffers, vindt en steeds dieper in het criminele wespennest wordt gezogen. Al snel wordt de situatie zo gevaarlijk dat ze zelf voor deze criminelen moet onderduiken.

Het verhaal is een maatschappelijk georiënteerde, psychologische thriller die zich in een rap tempo afspeelt. Dit maakt het verhaal zeer prettig om te lezen, maar zorgt er tegelijkertijd ook voor dat er bepaalde vragen opduiken bij de lezer. Vooral de rol van de Nederlandse politie, met name inspecteur Molenaar, en de werkwijze van de criminelen komen hierbij af en toe wat zwakjes over. De sterke karakters, beeldende impressies en verhaallijn maken dit evenwel ruimschoots goed. Schijnwereld is een prettig leesbaar boek, waarin de sfeerbeschrijvingen prachtig zijn neergezet. Het bezoek aan Venetië, waar de ouders van Francesca wonen, is hier een goed voorbeeld van. Niet alleen waant de lezer zich voor een moment in Italië, het creëert tevens een moment van sereniteit in het verhaal, waarbij alle duistere en criminele zaken even lijken te zijn verdwenen.

De plot van Schijnwereld wordt enigszins snel neergezet en dit roept dan ook direct weer vragen op. Het open einde is hier wat mij betreft geen probleem. Het hoort bij het schrijversduo en is in hun andere boeken ook te vinden, maar de snelheid waarmee het verhaal opeens is afgelopen is jammer. Wat de plot echter weer sterk maakt is dat het een verrassend plot is, maar bij een ervaren schrijversduo als Marianne en Theo Hoogstraaten, was dit te verwachten. Voor minder doen ze het niet. Ook is het duidelijk dat er weer gedegen research heeft plaatsgevonden, iets dat het verhaal duidelijk ten goede komt.

Schijnwereld is een makkelijk leesbare en eigentijdse thriller, met een prettige en zeer spannende verhaallijn. Een aanrader voor iedereen die deze zomer eens lekker wil ontspannen met een goed boek.

Vijfde thriller van het schrijversechtpaar, waarin de jonge Amsterdamse freelance journaliste Francesca na een feestje op weg naar huis op een groep Marokkaanse jongeren stuit, die ambulancepersoneel bedreigt. Omdat ze er een verhaal in ziet,
wil ze weten wat er gaande is en kijkt vanuit de struiken toe. Daar vindt ze een dvd. Thuis bekijkt ze de inhoud: portretfoto’s van jonge meisjes met daarachter beveiligde bestanden. Voordat ze de dvd aan de politie overhandigt, maakt ze een kopie. Een anonieme dreigbrief weerhoudt haar er niet van om zelf verder te zoeken, zeker niet als ze toevallig ontdekt dat een van de meisjes vermist wordt. Ze komt in contact met Brigitte, de 15-jarige vriendin van het vermiste meisje, en samen belanden ze in een nachtmerrie, waarbij maffiosi en handelaren in kinderporno het op hun leven gemunt hebben. Een verhaal met veel dialoog. De hoofdstukken over Francesca zijn in de ik-vorm geschreven. De diverse karakters zijn zeer geloofwaardig neergezet. Een meeslepende, overtuigende psychologische thriller, waarin de spanning goed wordt opgebouwd. Paperback in vrij kleine druk.

Waardering 4*

Een aanrader voor lezers die van niet al te ingewikkelde spannende verhalen houden en geïnteresseerd zijn in actuele maatschappelijke onderwerpen. Het schrijversechtpaar Marianne en Theo Hoogstraten is geen onbekende binnen de Nederlandse schrijverswereld. Van het schrijversduo verschenen eerder al de boeken Een middag aan zee, Kruisgang, Lokvrouw en Machteloos. Ook hebben zij een aantal jeugdboeken op hun naam staan. Schijnwereld is de vijfde thriller van de Hoogstraten. Een boek over een zeer actueel onderwerp verwerkt in een spannend verhaal.

Het verhaal begint wanneer journaliste Francesca samen met haar vriend Sylvester ’s nachts na een trouwfeest terugrijdt naar huis. Onderweg stuiten ze op een groep jongeren die ambulancepersoneel bedreigt en de weg blokkeert. Er schijnt een ongeluk plaats te hebben gevonden waarbij twee vrienden van de aanwezige jongeren betrokken zijn geraakt. Francesca ruikt een potentieel verhaal en besluit zo onopvallend mogelijk dichterbij de ruziënde jongeren en ambulancepersoneel te komen. Ze verschuilt zich tussen de struiken en probeert te observeren waarom de jongeren zo opgewonden zijn. Bij toeval vindt ze tussen de struiken een cd en besluit die mee te nemen naar huis. Eenmaal thuis probeert Francesca te achterhalen wat er op de cd staat maar de cd blijkt streng beveiligd te zijn. Het enige wat ze op haar computerscherm te zien krijgt zijn foto’s van wel erg jonge kinderen. Francesca vermoedt dat er iets duisters verschuilt achter deze foto’s dus stapt ze de volgende dag naar de politie toe om de gevonden cd in te leveren. Dan krijgt Francesca vlak na haar bezoek aan het politiebureau een dreigbriefje “Vernietig bestanden. Geen verder onderzoek”. Ondanks het dreigbriefje gaat Francesca toch op verder onderzoek uit. Al snel vindt ze twee van de kinderen op de foto’s, de tienermeisjes Lianne en Brigitte. Francesca verdere speurwerk leidt haar vervolgens tot de gevaarlijke onderwereld van de Nederlandse seksindustrie en handelaren in kinderporno. Zonder het te vermoeden is Francesca prooi geworden van een stel gevaarlijke figuren die zich het liefst zo snel mogelijk van haar willen ontdoen.

De Hoogstraten hebben een zeer actueel en belangrijk onderwerp voor hun vijfde thriller uitgekozen. Hoewel het verhaal niet altijd even geloofwaardig is hebben de auteurs hun best gedaan het zo realistisch en toegankelijk mogelijk te maken. Vooral personage Brigitte en haar motieven om zich in de duistere wereld van vrouwenhandelaren te begeven zijn duidelijk uitgewerkt. Over het algemeen zijn de meeste personages redelijk goed opgebouwd met
uitzondering van inspecteur Molenaar. Voor een personage dat eigenlijk een belangrijke rol speelt in de politiezaak blijft hij erg op de achtergrond en kan de lezer zich geen duidelijk beeld van hem vormen.

Schijnwereld leest erg vlot. Het boek is opgebouwd uit korte hoofdstukken waardoor het verhaal zo uit te lezen is. De grote pluspunten van dit boek zijn vooral de beschrijvingen van het Italiaanse stadje Venetië. Op een levendige manier geven de auteurs een beschrijving van de omgeving in Venetië en het ouderlijk huis van Francesca. Deze beschrijvingen maken van Schijnwereld een aantrekkelijker en leuk verhaal, geschikt om op een vrije middag lekker in
weg te duiken. Een aanrader voor lezers die van niet al te ingewikkelde spannende verhalen houden en geïnteresseerd zijn in actuele maatschappelijke onderwerpen.

Beoordeling:
plot
4*
spanning
3*
leesplezier
3*
schrijfstijl
3*
originaliteit
4*
psychologie
1*

4 *
Dit boek is een echte aanrader. Ik heb deze thriller met genoegen zitten (liggen eigenlijk) lezen. Het is een actueel en spannend verhaal.
Met de nodige diepgang. Wegleggen was voor mij een bijna onmogelijke optie. Je word er als het waren in mee gezogen. Ook hebben de auteurs Venetië goed onder woorden gebracht. Het gaf zo’n lekker vakantie gevoel. Ik hoop van deze twee auteurs nog veel te kunnen lezen. Hun andere werken, Een middag aan zee, Kruisgang, Lokvrouw en Machteloos kan ik jullie tevens ook van harte aanbevelen.
Ze zijn voor mij de Nederlandse Nicci en French.