Recensie Webcam Girls: literair magazine Blanco Regel

‘Niet zeiken, Carlo. Zuipen! Je bent toch geen mietje?’
Ronaldo en Mike dronken de plastic bekertjes die June had gevuld in één teug leeg.
Carlo aarzelde. ‘Ik moet kotsen,’ kreunde hij.

De eerste zinnen uit het boek Webcam Girls van Theo en Marianne Hoogstraaten illustreren het ongezonde leven van enkele tieners. Onder invloed van drank en drugs zoeken zij steeds hun grenzen op, zonder stil te staan bij mogelijke gevolgen.
Alles verandert wanneer een indrinkkeet afbrandt. Cindy, een van de meiden, is daar na een zuipwedstrijd bewusteloos achtergelaten.
Joke Frederiks, rechercheur in opleiding, werkt samen met rechercheur Tom Speelman aan de zaak. Tijdens het politieonderzoek leidt het spoor naar Romeo the Great met wie het slachtoffer contact had op MSN. Dat contact bestond uit het verrichten van seksuele handelingen voor de webcam.

Webcam Girls behoort tot de Pandora-Crimi-reeks, een serie spannende boeken voor lezers vanaf twaalf jaar, uitgegeven door Sjaloom. Deze Pandora-reeks bestaat inmiddels uit tweeëntwintig boeken, waarvan Theo Hoogstraaten er acht heeft geschreven. De meeste boeken van Hoogstraaten hebben een actueel thema. De aanleiding is vaak een artikel uit de krant.

Webcam Girls is een boek met een indringend thema, dat op nuchtere wijze wordt beschreven. Veel drama en ellenlange beschrijvingen blijven de lezer bespaard. In plaats daarvan geven de vele dialogen de benodigde informatie. Op de website van de uitgever zegt Hoogstraaten hier zelf over: ‘In jeugdboeken moet je in beperkte mate aan “woordkunst” doen. Beschrijvingen worden niet te lang gemaakt en karakters niet onnodig uitgediept.’
Het niet te veel uitdiepen van karakters heeft als gevolg dat het personage Joke Frederiks nogal vlak is. Er is weinig onderscheid tussen haar en de jongeren die in het boek voorkomen, waardoor ik de rechercheur in opleiding minder serieus vind overkomen. Ik kan niet inschatten in hoeverre jongere lezers dit opmerken.
De overige personages worden realistisch neergezet. Belangrijk zijn vooral de vriendinnen van Cindy, June en Linda, die hun eigen onderzoek starten.
Het perspectief ligt bij vier verschillende personen, hoewel er soms een alwetende verteller aan het woord lijkt te zijn. Joke Frederiks en June zijn de belangrijkste personages in het verhaal. Joke Frederiks betrekt de lezer bij het politieonderzoek, June neemt de lezer mee in de wereld van het slachtoffer. Aan het begin van het boek is rechercheur Tom Speelman kort aan het woord, vermoedelijk om het personage van Joke te introduceren en om details te geven over het politieonderzoek.
De laatste persoon waarbij het perspectief ligt, is Linda. Tweemaal is zij aan het woord en beide keren beschrijft ze de relatie tussen ouders en kind. Via haar maakt de lezer kennis met de naieve ouders van Cindy en de strenge ouders van Linda zelf. Ze maakt de lezer duidelijk dat beide ouderparen hun kinderen niet blijken te kennen, niet weten wat er speelt. Je zou kunnen stellen dat de schrijvers om die reden het perspectief bij Linda hebben gelegd.
De verschillende perspectieven zorgen echter niet voor verwarring. Ze geven het boek juist een volwassen karakter.

Webcam Girls heeft enorm veel vaart en kent weinig momenten waarop de spanning ook maar iets afzwakt. Die vaart wordt vooral veroorzaakt door de vele dialogen, vaak in de vorm van politieverhoren, telefoongesprekken en chatsessies op MSN.

Het boek draait ten eerste om de vraag wat er gebeurd is met Cindy. Zij blijkt namelijk verdwenen te zijn uit de indrinkkeet. Heeft Romeo the Great daarmee te maken? En vertellen Cindy’s leeftijdsgenoten wel de waarheid? Knap is dat de schrijvers de ware toedracht lang verborgen weten te houden en dat de ontknoping uiteindelijk snel en toch als een verrassing komt.
Webcam Girls benoemt echter vooral de invloed die het gebruik van drank en drugs kunnen hebben op het leven van jongeren. Het volgende stukje maakt dat duidelijk:

‘Die zuipwedstrijd, waar ging die eigenlijk om? Jullie hadden verloren, dus die meiden hadden iets gewonnen,’ schakelde Joke abrupt over.
‘Geld,’ antwoordde Ronaldo kortaf. ‘Honderd euro, en de verliezers moesten ook de drank betalen.’
[...]
‘En altijd om zo veel geld?’
‘Het mag ook wat anders zijn,’ zei Mike op een speciaal toontje. ‘Maar dat geldt vooral voor de meiden. Die hebben meestal minder geld dan wij.’
[...]
Ronaldo knikte. ‘Als ze genoeg gezopen had, kon het haar geen fuck schelen. De volgende dag wist ze toch niet meer met wie ze allemaal had geploegd, als ze haar geld maar binnen had.’

Die thematiek blijft nog lang nadreunen. Je vraagt je af hoeveel overeenkomsten er zijn met de realiteit? Je vraagt je af of de schrijvers de lezers willen waarschuwen, of gewoon een spannend boek wilden schrijven met een actueel thema?

Na het lezen kan ik beamen dat de schrijvers erin zijn geslaagd beide effecten te bewerkstelligen. Webcam Girls is een spannend boek dat de lezer laat nadenken, zonder moralistisch te worden.

© 2009, Suzanne Wouda