12
Mar
Interview: Ezzulia.nl
Interview door Natasza Tardio.
Ezzulia.nl, 12 maart 2010
Het schrijversduo Marianne en Theo Hoogstraaten timmert al geruime tijd aan de weg met het schrijven van bloedstollende thrillers. Na het indrukwekkende Lokvrouw, deels gebaseerd op het ware gebeurde verhaal van een Kroatische vrouw, is nu Machteloos in de winkels verschenen. Machteloos vertelt het verhaal van artsenbezoeker Tosca die onderweg naar een klant nog even bij een benzinestation stopt. Op dat moment verandert haar hele leven. Een gewapende man met een pistool stapt bij haar in de auto en dwingt Tosca om allerlei opdrachten voor hem te vervullen, waarvan een met desastreuze gevolgen. Een paar dagen later wordt ze opgepakt door de politie en wordt ze aangezien voor een fanatieke milieuactiviste. Tosca wordt ondervraagd en beschuldigd. Komt de waarheid ooit boven?
Machteloos is een ijzingwekkend geschreven dilemma, dat menig lezer geboeid zal houden. Na afloop rest er nog maar een vraag: ‘Wat zou u hebben gedaan?’
Lees het volledige interview op
http://www.ezzulia.nl/interviews/marianne-theo-hoogstraaten2010.html
9
Feb
Interview: Vrouwenthrillers.nl
Interview op Vrouwenthrillers.nl door Anette
Deze maand kwam hun vierde literaire thriller uit: Machteloos en werd hun derde thriller, Lokvrouw, één van de tien genomineerden voor de Beste Nederlandse VrouwenThriller van 2009. VrouwenThrillers.nl stelde Marianne en TheoHoogstraaten enkele vragen over hun nieuwe boek en hun samenwerking.
1. Machteloos is, ondanks de volle thriller-markt, een origineel boek met een eigen stijl en vorm. Houden jullie bij het schrijven rekening met de vele thrillers op de markt?
Marianne & Theo: We houden bewust geen rekening met andere thrillers. Als zich eenmaal een verhaal in onze hoofden heeft genesteld dan willen we dat vertellen, op onze manier, in onze stijl. We willen dan niet afgeleid worden door iets wat een andere auteur heeft geschreven, en wat wellicht overlap heeft met ons verhaal. Dat zou ons creatieve proces ingrijpend kunnen verstoren. We lezen dan ook zelden thrillers van eigen bodem. We proberen door een eigen, herkenbare stijl en door de gelaagdheid die we in elk boek leggen op te vallen en een eigen plek op de thrillermarkt te veroveren.
Lees het volledige interview op:
http://www.vrouwenthrillers.nl/index.php?page=interview&id=203
4
Apr
Interview: Literair magazine Blanco Regel
Dit interview staat als pdf-document op de website van Blanco Regel
27
Mar
Interview: De Telegraaf
Slachtoffer wreekt zich op Servische oorlogsmisdadiger
Thriller over de verschrikkingen van de oorlog
Door Els Roes
AMSTERDAM, 27 maart 2009
In het indringende boek ‘Lokvrouw’ wordt het leven van boekhandelaar Daniel Du Mont in korte tijd volledig overhoop gegooid door een oogziekte die hem nagenoeg blind maakt. Omdat hij zich thuis niet meer kan redden, neemt hij de charmante Kroatische Kristina in dienst. Zij kan hem ook vergezellen op de reizen die hij nog wil maken voor hij volledig blind wordt. De twee besluiten een cruise op de Middellandse zee te gaan maken.
Daniel weet echter niet dat Kristina als kind de verschrikkelijkste dingen heeft meegemaakt tijdens de oorlog in 1991 toen de Serviërs haar woonplaats bezet hielden. Ze is vervuld van wraakgevoelens. Als de boottrip uitmondt in een nachtmerrie zonder einde is het bijna te laat.
‘Lokvrouw’ is de derde thriller van het schrijversechtpaar Theo en Marianne Hoogstraaten. Het verhaal van Kristina dat in het boek via brieven aan haar zusje wordt verteld is gebaseerd op echte gebeurtenissen.
Marianne: “We hadden vaag een verhaal over een cruise in ons hoofd en zijn dus zelf op reis gegaan. De eerste paar dagen hebben we overal rondgekeken en plekken gefotografeerd waar iets zou kunnen gebeuren op zo’n schip.”
“Kristina behoorde tot de bemanning, ze was heel aardig, maar het viel ons op dat er tussen haar en haar superieur een merkwaardige spanning hing. Toen zagen we aan hun naambordjes dat Kristina uit Kroatie kwam en haar meerdere uit Servië. Voorzichtig zijn we haar vragen gaan stellen, omdat ze merkte dat we echt in haar geïnteresseerd waren, liet ze af en toe haar masker zakken.”
“Zo begrepen we van haar”, vertelt Theo, “Dat het voor Servische oorlogsmisdadigers gemakkelijk was om aan boord hun verleden te ontduiken en een nieuw leven te beginnen. De screening is een wassen neus en biedt dus mogelijkheden om een nieuwe identiteit aan te nemen.””
“Op dat punt wisten we niet zo goed hoe we verder moesten. Konden we haar alle emoties uit het verleden laten oprakelen? Moesten we wel doorvragen? Uiteindelijk kwam ze drie dagen voor het eind van de cruise zelf naar ons toe; ze wilde alles vertellen. We spraken af op een terras op Mallorca en daar hebben we de hele ochtend gezeten.”
Marianne: “Als een stroom kwam het eruit, ze vond dat haar verhaal verteld moest worden en vertrouwde het ons toe. We mochten het gebruiken in een boek, mits alles onherkenbaar was. We kregen een lijst met Servische en Kroatische namen waar we uit moesten kiezen. Alleen háár naam is echt, die is volgens haar zo algemeen dat die niemand op ideeën kan brengen.”
Als vanzelf neemt haar man het gesprek over: “Ze vertelde over Vukovar, waar ze tijdens de belegering drie maanden onder de grond hadden geleefd. De beschietingen, bombardementen. Daar zat zij als tienjarige bij. Uiteindelijk is de stad ingenomen door de Serviërs en die zijn er plunderend en verkrachtend overheen gegaan. “
“Dat is heftig hoor, we durfden niet te vragen wat haar zelf overkomen was. Daar liet ze zich niet over uit, maar noemde wel een vriendin met vreselijke ervaringen.”
Marianne, terwijl ze over haar armen wrijft: “Daar zaten we dan op het warme Mallorca met kippenvel op onze armen. De laatste vraag die we haar stelden was wat ze zou doen als ze een van de Serviërs zou tegen komen die haar familie had vermoord. “
“Dat was meteen duidelijk. Haar ogen spoten vuur. Afmaken zou ze hem! En zijn gezin ook, zelf hadden de Serviërs immers ook geen vrouwen en kinderen ontzien.”
Uitg. De Boekerij, 304 blz ,€ 18,95